ابو نصر فراهى

30

نصاب الصبيان ( فارسى )

فى بحر الهزج زهى رويت به خوبى گُل دهانت غنچهء خندان * قدت سرو روانِ دل خَطَت ريحان باغ جان مفاعِيْلُن مَفاعِيْلُن مَفاعِيْلُن مَفاعِيْلُن * بدان بحر هزج اينوَزن خوش اين قِطعَه از برخوان كَتِف شانه مِعى روده عَضُد بازو يَسير آسان * زِمّجِى و زِمِكّى دنبهء مرغ و شِوى بريان صَمَم كَرّى بَكَم گُنگى عَرَج لَنگى بَلَه گُولى * عَليم و عالِم و عَلّام دانا و اسِىّ پژمان سَحاب و عارِض و مُزن و غَمام ابر است و ظِلّ سايه * حَيا و وابِل و وَسمِىّ و مِدرار و مَطَر باران رَبيع اسم بهار آمد خَريف اسم خزان آنگه * شِتا و صَيف بيشبهه زمستانست و تابستان عَدُوّ و خَصم دشمن دان حِذار و خَوف ترسيدن * وِثاق و نِكل بند آمد حَصين و سِجن چه زندان ابِىّ سركش بَطِّى كاهِل طَرِىّ تازه جَنِىّ چيده * خَزِىّ رسوا دَنىّ ناكس ضَنِى لاغر بَهِىّ تابان